Ecuador - Quito, Cotopaxi, Otavalo

Na onze bagage-loze nacht en dag hier in Quito, konden we op woensdagavond om onze zakken in de luchthaven. Na uren te hebben getjoold en van het kastje naar de muur én weer naar het kastje gestuurd te worden, vonden we uiteindelijk de band waarop onze bagage zou moeten toekomen. Martijns bagage kwam al snel toe! Maar vreemd genoeg bleven we op die van Beth wachten, en wachten…..en wachten!
We bleven optimistisch, maar precies 40 minuten later en zo’n 100 mensen minder zonk de moed ons in de schoenen toen bleek dat 8 van de 9 bagagekoffers al geleegd waren.
Bovendien waren alle bagage-claim mensen ondertussen vertrokken. MET ZAK!
Toen de laatste koffer geopend werd, maakte ons hart een sprongetje van geluk!
De fel blauwe raincoat van Beths zak lachte ons toe!
Eind goed al goed, onze trip kon beginnen!

Quito is een hoofdstad zoals vele anderen. Ontzettend veel mensen, gigantische veel auto’s, trucks en taxi’s en dus onnoemelijk veel uitlaatgassen.
Maar het is wel de tweede hoogste hoofdstad in de wereld. Rondom rond wordt de stad beschaduwd door gigantische vulkanen en besneeuwde toppen die torenhoog boven het drukke Quito-leventje uitreiken. Het was dan ook meer dan de moeite waard om eens op één van die toppen te gaan staan om Quito vanuit de lucht te bekijken. We namen er de ademnood en het feit dat we om de 2 stappen bijna groen uitsloegen van de inspanning maar al te graag bij! Verder gingen het prachtige historische centrum hier bezoeken, wandelden we door klein marktjes, luilekkerden we op de Plaza Grande, gingen we lekker eten, testten we de toiletten hier bijgevolg uit en lieten we ons lichaam ten volle wennen aan de nieuwe, hoge omgeving en gewoontes!

Na een aantal dagen in Quito vonden we dat het tijd was om hogere sferen te gaan opzoeken.
We regelden een mountainbike-trip bij één of andere Hollander ( mét oranje Tshirt!) en nog geen dag later bevonden we ons in Parque Nacional de Cotopaxi, op 4600 meter, tussen 8 verschillende vulkanen, met de mountainbike aan de hand!
2 Australische meisjes, 3 rasechte Britten ( waaronder Hyacint Bouckey herself! ), de gids en een volgwagen vergezelden ons. Goed beschermd en helemaal verkleumd begonnen we aan de downhill .
Onze ogen trachtten een evenwicht te vinden tussen het kijken naar het machtige landschap rondom ons en de weg. (Beth is bij voorkeur een aantal keer gestopt om naar het landschap te kijken ;) ).
De hele dag werden al onze zintuigen uitermate verwend!

Gisteren besloten we een risico te nemen. We zouden 5 uur op een bus moeten zitten om Otavalo te bezoeken. Op zaterdag wordt dit kleine stadje helemaal omgetoverd in een gigantische markt. Alle soorten textiel, juwelen, dieren, eten.. Je noemt het maar op of het was er te vinden! Of het lange rijden de moeite waard was, dat wisten we niet met zekerheid, maar ergens voelden we aan dat we opnieuw een fantastische dag tegemoet gingen.Eenmaal in Otavalo aangekomen en een aantal keer met onze ogen te hebben geknipperd, werden we overstelpt door geuren en kleuren! We wisten niet waar eerst te kijken! Overal vrolijke Ecuadorianen, zo trots op hun eigen cultuur, zo fier! Ze probeerden ons te overtuigen om dingen te kopen, maar op hun eigen vrijblijvende manier. We spreken nog niet zo veel Spaans, maar zelfs de poging tot communiceren en afdingen was een avontuur op zich. Op de achtergrond klonk vrolijke Ecuadoriaanse muziek, hier en daar speelden groepjes Ecuadorianen pamfluit ! Op een gegeven moment betrapten we onszelf er op al de hele tijd met een big smile ( Jan schepens ;) ) rond te lopen.

So far, so good!
Ecuador lijkt ons op zijn minst gezegd wel te kunnen bekoren :) ! We kijken in ieder geval ontzettend uit naar de volgende weken!
Nu gaan we gezellig ontbijten en daarna springen we op de bus naar Latacunga. Morgen beginnen we er een aan een trektocht (waarschijnlijk een viertal dagen) doorheen plaatselijke dorpjes, valleien, langs kraters en hemelsblauwe lakes…
We gaan back to the basics en proberen ons een aantal dagen in te leven in het bestaan van die machtige Ecuadorianen!

Heel veel liefs en een dikke zoen!
Beth en Martijn!